Στην τάξη, η κάθε μέρα κρύβει μικρές εκπλήξεις, αυθόρμητες σκέψεις και λόγια που μας χαρίζουν γέλιο. Τα παιδιά, με τη φαντασία και τον αυθορμητισμό τους, λένε συχνά ατάκες που μας ξαφνιάζουν, μας διασκεδάζουν και μένουν αξέχαστες.
Με αυτή τη σκέψη δημιουργήσαμε τη στήλη «Σχολικά… Ευτράπελα», όπου συγκεντρώνουμε μερικά από αυτά τα ξεχωριστά στιγμιότυπα της σχολικής ζωής, γιατί το σχολείο δεν είναι μόνο μάθηση… είναι και γέλιο, χαρά και ιστορίες που αξίζει να θυμόμαστε.
Παράλληλα, στη σχολική βιβλιοθήκη δημιουργείται ένα λεύκωμα με τίτλο «Σχολικά… Ευτράπελα», στο οποίο θα καταγράφονται παιδικές ατάκες και μικρές ιστορίες από την καθημερινότητά μας, ως ένα όμορφο ενθύμιο της σχολικής ζωής.
Μέσα από την ιστοσελίδα του σχολείου, θα μοιραζόμαστε κατά καιρούς μικρά αποσπάσματα από αυτή τη στήλη, δίνοντας σε όλους την ευκαιρία να χαμογελούν μαζί μας.
Γιατί στην τάξη, κάθε μέρα γράφεται μια ιστορία που δεν υπάρχει σε κανένα βιβλίο…
Από την υπεύθυνη της Βιβλιοθήκης
Σαλούστρου Ελένη
Οι μαθητές της Α’ τάξης , μήνα Οκτώβριο, συνειδητοποιούν ότι το σχολείο έχει καθήκοντα και υποχρεώσεις σε καθημερινή βάση…
Μαθητής: Κυρία, να σε ρωτήσω κάτι;
Δασκάλα: Ορίστε…
Μαθητής: Κάθε μέρα θα ‘ χουμε καθήκοντα;
Δασκάλα: Ναι, έτσι είναι το σχολείο…
Μαθητής: Δηλαδή, άμα εγώ μια μέρα κάτσω στο σπίτι μου και τα γράψω 50 φορές όλα, μέχρι και την άλλη μέρα να γράφω, μήπως μετά μ’ αφήσετε ήσυχο;
***
Κατά τη διάρκεια της σχολικής εκδρομής στο τέλος της χρονιάς έρχεται η ώρα του φαγητού ( που είναι ήδη προκαθορισμένο από καιρό). Ένας μαθητής βλέποντας το σουβλάκι, κάπως παρεξηγημένος:
-Ήντα;;; Δε θα φάμε ψάρια; Στη θάλασσα δίπλα μας (ε) φέρατε!!!
***
Τέλος χρονιάς, Μάιος μήνας, οι μαθητές κάπως δυσανασχετούν μέσα στην τάξη, ενώ έξω έχει ηλιόλουστη μέρα. Ρωτούν , λοιπόν, συχνά “Τι ώρα είναι;”…
Δασκάλα: Λοιπόν, παιδιά, σήμερα έφερα ένα ρολόι τοίχου , μιας και θα μάθετε την ώρα κι έτσι δε θα έχετε πια απορία τι ώρα είναι.
Μετά από ένα 2ωρο μαθήματος…
Μαθητής: Εσύ, κυρία, καλά έκαμες κι έφερες το ρολόι μα ο δείκτης δεν κουνά!!! (για να βγούμε διάλειμμα)”
***
Οι μαθητές της Α’ τάξης στον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου μετά από μια παρουσίαση των γεγονότων, βλέποντας μια φωτογραφία των γυναικών της Ηπείρου που ανεβαίνουν στα χιονισμένα βουνά κουβαλώντας οβίδες:
“Κυρία, μα εσύ ποια απ’ όλες είσαι;” (!!!)
***
Μαθητής το μήνα Απρίλιο απευθύνεται στη διευθύντρια του σχολείου:
“Κυρία Έφη!!! Με 1.000.000 ευρώ το κλείνετε;;;” (το σχολείο)
***
Η δασκάλα της τάξης διορθώνει στο γραφείο και χτυπάει την πόρτα ένας μαθητής της Β’ τάξης…
Μαθητής: Κυρία, θέλω να σου πω… Αύριο στο σχολειό δε μπορώ να ρθω.
Δασκάλα: Γιατί, παιδί μου;
Μαθητής: Επειδή … “σακάζω”. ‘Εχω δουλειά και δε θα ρθω και θα γράψω το τεστ της προπαίδειας την άλλη μέρα.
Δασκάλα: Εννοείς “σακάζει” ο μπαμπάς σου ;
Μαθητής: Όχι,κυρία, εγώ…!!!
(σακάζω : κόβω το γάλα από τα μικρά ζώα σταδιακά όταν θα έρθουν στην κατάλληλη ηλικία και τα υποχρεώνω να τρώνε χορτάρι.)
***
Κατά τη διάρκεια του μαθήματος της διδασκαλίας των επιθέτων η δασκάλα γράφει στον πίνακα διάφορα επίθετα : ήσυχος, όμορφος , πελώριος , τρανός…
Και ένας μαθητής: ” Εσύ, κυρία, είπες πως δε βάζουμε ν ‘ ακούσουμε Τρανό και τώρα μας το γράφεις και στον πίνακα;;;”
***
Στην Α’ τάξη η δασκάλα κάνει παρατήρηση στους μαθητές να έχουν οργανωμένη την κασετίνα τους , να φέρνουν στο σχολείο όλα τα απαραίτητα, ότι αυτό είναι δική τους ευθύνη κλπ.
Δασκάλα (στο μαθητή): Και τι έχεις, λοιπόν, να πεις γι’ αυτό;
Μαθητής: Έχω να πω , κυρία, είδες πόσο ξεχασιάρα είναι η μάνα μου;;;
***
Στην τάξη εξηγεί η δασκάλα ποια η σημασία και αξία της “δωρεάς” , όταν αξιοποιηθούν τα χρήματα για ένα σκοπό π.χ. το χτίσιμο ενός σχολείου, νοσοκομείου κλπ.
Την επόμενη μέρα ένας μαθητής φέρνει στο σχολείο ένα χαρτονόμισμα του ενός δολλαρίου (το είχε φέρει από ταξίδι κάποιος συγγενής) .
Μαθητές: Κυρία, εμείς θα πάμε στο κυλικείο να το αλλάξουμε!
Δασκάλα: Και τι θα κάνετε με τα χρήματα;
Μαθητές: …. Δωρεά!!!
***
Μια μέρα στο σχολείο με υπερβολική για τα δεδομένα της εποχής ζέστη …
Μαθητής: Κυρία, μπορείς να πάρεις τηλέφωνο τη μάνα μου να μου φέρει ένα κοντομάνικο;
Δασκάλα: Δε θα την πάρω επειδή είναι η τελευταία ώρα και σε λίγο σχολάμε…
Μαθητής: Σκιας μια βεντάλια!!!
*σκιας: τουλάχιστον
Νταγιαντά Ευτυχία, δασκάλα της Β1 τάξης
Από προηγούμενα έτη…
«Η δασκάλα εξηγεί τη γραμματική και φτάνει στο παράδειγμα:
— Παραδείγματος χάρη…
Και πετάγεται ο μαθητής:
— Πείτε και καμιά φορά παραδείγματος Γιώργη! Όλο παραδείγματος Χάρη λέτε!»
🌸😄🌸
«Δασκάλα: Πώς φαντάζεστε τον Δήμο μας μετά από χρόνια;
Μαθητής: Παντρεμένο, κυρία!
(Ήταν ανύπαντρος ο τότε δήμαρχος!)
«Δασκάλα: Γιώργο, το ξέρεις ότι η μαμά σου είναι από το ίδιο χωριό με τη μαμά μου;
Μαθητής:Εσώθηκες κι εσύ… κι εγώ!»
🌸😄🌸
«Δασκάλα: Παιδιά, βγάλτε το τετράδιο εργασιών.
Οι μαθητές ψάχνουν με φασαρία τα τετράδια.
Δασκάλα: Δε σας είπα να μιλάτε… τα τετράδια να βγάλετε!
Μαθητής:Ανέ περιμένουμε να μας το πείτε… δε θα μιλήσουμε ποτέ μας!»
🌸😄🌸
«Ο σχολικός σύμβουλος βρίσκεται στην τάξη και η δασκάλα έχει προετοιμάσει τα παιδιά να είναι πολύ προσεκτικά:
Σύμβουλος: Πού είναι η Κνωσός, παιδιά;
Όλοι οι μαθητές: Κύριε, κύριε!
Βγάζει τη μαθήτρια που φωνάζει πιο δυνατά:
— Στη Γαλλία, κύριε!
🌸😄🌸
«Μαθητής Α΄ τάξης, ανιψιός της δασκάλας, την κοιτάζει απορημένος την πρώτη μέρα στο σχολείο:
— Ελένη… μα το πρωί είσαι κυρία και το μεσημέρι Ελένη;»
Σχολικό έτος 2025–26
«Δασκάλα: Ποιος δυσκολεύτηκε στα μαθηματικά;
Μαθήτρια: Η μάνα μου!»
🌸😄🌸
«Δασκάλα: Κλείστε τα μάτια σας… ταξιδέψτε με τις αισθήσεις σας… Τι ακούτε;
Μαθητής: Εσάς, κυρία!»
🌸😄🌸
«Μάθημα Γλώσσας: “Ο χιονάνθρωπος και το κορίτσι”
Δασκάλα: Θα μπορούσε να μη λιώσει ο Τουρτούρης;
Μαθητής: Ναι… αν του βάζαμε μαρτάκι!»
🌸😄🌸
«Δασκάλα: Ποιος είναι ο ξυλουργός;
Μαθητής: Ο παππούς μου!»
🌸😄🌸
«Τελευταίες μέρες στο σχολείο…
Δασκάλα: Παιδιά, είναι πολλά αυτά που σας βάζω;
Μαθήτρια: Όχι, για μας είναι λίγα… για τους γονείς μας είναι πολλά!»
🌸😄🌸
«Δασκάλα: Παιδιά, σας αρέσουν τα παραμύθια;
Μαθητές Α΄ τάξης:Ναιιι!
Δασκάλα: Γιατί σας αρέσουν τόσο πολύ;
Μαθητής: Γιατί… μπαίνω μέσα!»
🌸😄🌸
«Η δασκάλα συζητά με τα παιδιά το παραμύθι “Ο Φαφούτης Καρχαρίας” και τους εξηγεί πως μπορούμε να αντιμετωπίζουμε την κοροϊδία, τα πειράγματα και το μπούλινγκ διαφορετικά … με χαμόγελο και καλοσύνη.
Και τότε πετάγεται ένας μαθητής:
— Δηλαδή, άμα μου βάζει καβγά η μάνα μου… εγώ θα της χαμογελώ;»
🌸😄🌸
«Στο λεωφορείο, στην ημερήσια εκδρομή, οι μαθητές ακούνε το τραγούδι “Χρώματα κι αρώματα”.
Δασκάλα: Ποιος το τραγουδάει, παιδιά;
Μαθητές: Το κουδούνι του γυμνασίου!»
Σαλούστρου Ελένη Δασκάλα Γ1΄τάξης